Anime games

Arknights: Endfield neemt de naam Arknights over, legt het tower defense-huiswerk beleefd opzij en sprint naar een gelikte sci-fi actie-RPG die op een vreemde manier verliefd is op industriële logistiek. Je speelt als de Endministrator (ja, dat is de titel – nee, je krijgt geen tandartsverzekering), die in de gevaarlijke wereld van Talos-II terechtkomt, waar verkenning, gevechten en grondstofwinning op bedrijfsniveau samenkomen in één druk, schitterend pakket.

Van moment tot moment zwerf je door uitgestrekte zones, ga je de strijd aan met vijandige wilde dieren en gemechaniseerde nachtmerries, en verzamel je materialen als een op buit beluste wasbeer. De gevechten vinden in realtime plaats, zijn gebaseerd op teams en draaien om het wisselen tussen personages om vaardigheden te combineren en druk te houden. Het is echter geen pure chaos waarbij je alleen maar op knoppen moet rammen: de beste gevechten belonen planning: positionering, cooldown-timing en synergieën tussen elementen/teams zijn belangrijk, vooral wanneer vijanden slordig spel gaan afstraffen.

Dan komt de hook van de game: "Wacht even, wat voor genre is dit?": het bouwen van bases. Je maakt niet alleen een zwaard en bent dan klaar, je bouwt productielijnen. Stroomnetwerken, mijnwerkers, processors, transportbanden en alle kleine onderdelen die "willekeurige stenen" veranderen in "hoogwaardige widgets die je team upgraden". Als het werkt, geeft dat een diepe voldoening, net zoals het opruimen van een rommelige kamer voldoening geeft... als de kamer terugvocht en elektriciteit nodig had.

Het nadeel? Endfield is te ambitieus. Tutorials kunnen aanvoelen als een brandslang, menu's kunnen lijken op de koortsdroom van een accountant en de monetisatie/gacha-laag hangt als een zelfvoldaan wolkje boven de voortgang. Maar als je een anime-scifi-avontuur wilt waarin je met monsters kunt duelleren en een industrieel imperium kunt micromanagen, dan heeft de ongebruikelijke mix van Endfield echt iets te bieden.

➔ Main points:

• Hybride actie en strategie: realtime gevechten met wisselen, cooldown-controle en teamsynergieën.
• Talos-II-verkenning: uitgestrekte zones, geheimen, materialen en gevaar om elke glanzende hoek.
• Fabrieksmanagementgekte: elektriciteitskabels, transportbanden en productieketens die er echt toe doen.
• Vooruitgang met een doel: upgrades die gekoppeld zijn aan wat je bouwt, niet alleen aan wat je doodt.
• Onderscheidende scifi-toon: minder middeleeuwse fantasie, meer 'overleven als bedrijf op een vijandige planeet'.
• Gacha-zwaartekracht: de kracht en het gemak van je selectie trekken hard aan naarmate de uren verstrijken.

Zoals de naam al doet vermoeden, is League of Angels II het vervolg op het populaire browser spel League of Angels. Het doet qua uiterlijk redelijk wat denken aan de traditionele MMORPGs met een isometrisch camera perspectief. Maar qua gameplay kan het eigenlijk niet verder van de oude MMORPGs zijn. Dit is absoluut geen hardcore RPG waar je technisch zeer goed moet zijn indien je ver wilt komen.

Natuurlijk is een League of Angels spel niet compleet zonder engelen in weinig verbergende kleding. Zo zul je deze rondborstige engelen overal tegenkomen. Ook aan de gameplay is weinig veranderd, zo gaat alles nog steeds automatisch met een enkele klik. De verbeteringen liggen voornamelijk in het upgraden van je angels, het verhaal en de graphics. Hiervan is de laatste het meest vooruit gegaan, in plaats van sprites hebben alle karakters nu 3d modellen.

➔ Main points:

• Een wereld vol schaars geklede, rondborstige engelen.
• Goede graphics.
• Laat het spel het werk voor je doen!
• Extreem veel activiteiten.
• Verslavende en simpele gameplay!